ا یا به غیر من چشم امید می دوزد، حال آن که بی نیازِ بخشنده منم- وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ - قران مجید
منو اصلی
اخبار > استاد سعید نظری توکلی


  چاپ        ارسال به دوست

فلسفه دان ایرانی

استاد سعید نظری توکلی

 

ایشان متولد مشهد و از اساتید صاحب نظر در اخلاق زیستی می باشند .

عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه تهران و از جمله تالیفات ایشان می توان از

روش های کمکی تولید مثل در حقوق اسلامی

اعتبار وصیت و اجازه ولی در برداشت عضو از بدن متوفی

دلایل امکان تناسخ از نظر سهروردی

 حضانت کودکان در فقه اسلامی

پیوند اعضا در فقه اسلامی

نام برد

 

از جمله موارد بسیار متقن می توان از سخنرا نی ایشان در کنفرانس  شبیه‌سازی از منظر فقه و حقوق نام برد

 

 

"در فتاوی فقهی تمایزی میان شبیه‌سازی درمانی و شبیه‌سازی بازتولیدی قائل نشده‌اند. وقتی قرار است از نظر فقهی راجع به موضوعی گفت‌وگو كنیم باید ابتدا اصل موضوع را بشناسیم.
در بیان موضوع به ارائه دو تعریف از شبیه‌سازی پرداخته و وجوه مشترك این دو تعریف را «تولید غیرجنسی» و «تشابه ژنتیكی» دانست و با اشاره به تقسیم‌بندی‌های مختلف شبیه‌سازی گیاهان، حیوانات و انسان‌ها، خاطرنشان  می كند: وقتی از شبیه‌سازی انسانی صحبت می‌كنیم در واقع از دو دسته شبیه‌سازی درمانی و بازتولیدی می‌توانیم سخن بگوییم.
 شباهت شبیه‌سازی درمانی و بازتولیدی را در تولید یك یا چند رویان انسانی می داند و درباره تفاوت در شبیه‌سازی درمانی به جنین اجازه رشد داده نمی‌شود ولی در شبیه‌سازی بازتولیدی به جنین اجازه می‌دهیم مراحل رشدش را طی كند و تبدیل به یك انسان شود.
 در میان فقهای شیعه دو دیدگاه متمایز وجود دارد. فقهایی هستند كه تولید مثل غیرجنسی را در مورد انسان جایز دانسته‌اند و به مشروعیت این عمل فتوا داده‌اند و در مقام استدلال به اصل حلیت و جواز و فقدان دلیل بر حرمت اشاره كرده‌اند
 دیدگاه دوم تولید مثل غیرجنسی در حوزه انسانی را حرام دانسته‌ و دلیل آنها به دنبال داشتن مفاسد اخلاقی و اجتماعی، اختلال نظام و مناسبات انسانی و توقف این امر به انجام مقدمات حرام بوده است.
 نكته مشتركی كه در برخی فتاوی وجود دارد این است كه تمایزی بین اصل شبیه‌سازی و مسائل پیرامون آن نگذاشته‌اند. مورد دیگر این است كه تمایزی میان شبیه‌سازی درمانی و شبیه‌سازی بازتولیدی قائل نشده‌اند
 اگر بخواهیم شبیه‌سازی را از منظر فقهی بررسی كنیم، اول باید مشخص كنیم از چه نوع شبیه‌سازی صحبت می‌كنیم. اگر از شبیه‌سازی درمانی صحبت كنیم، ادبیاتمان با شبیه‌سازی بازتولیدی متفاوت خواهد بود. این دو موضوع را می‌توان در بعد حكم تكلیفی و مدنی توضیح داد 
 من اعتقاد دارم مشروع است. پس مسئولیت كیفری در حوزه شبیه‌سازی درمانی نداریم. دلیل آن هم استناد به اصل جواز و اباحه و عدم صدق عنوان قصد برای از بین بردن رویان تولید شده است
و اگر بپذیریم از بین بردن جنین در تمام مراحل تكوین، دیه دارد پس مسئولیت مدنی و حقوقی نیز خواهد داشت"

 


١١:٢٧ - 1390/09/24    /    شماره : ١٤٠٠    /    تعداد نمایش : ٤٩٦٢



خروج




كليه حقوق اطلاعات و مطالب اين سايت محفوظ و متعلق به سایت ایران اخلاق می باشد